Meneer Robles
Dit is meneer Robles. Hij is de zoon van de burgemeester van Paramaribo. Zijn vader werd honderd jaar, zelf wordt hij minstens net zo oud. Hij is nu negentig en heeft dus nog even. Meneer Robles woont in een bejaardenhuis. Of nu ja, hij slaapt er. Hij eet daar heus niet hoor, koken kunnen ze er niet. En hij gaat er ook echt niet de hele dag in zijn kamer zitten, dan krijg je alleen maar problemen aan je hart. Nee, meneer Robles heeft wel wat beters te doen. Ook al passeerde hij de pensioengerechtigde leeftijd dertig jaar geleden al, het weerhoudt hem er niet van zijn werk als boekhouder te blijven uitvoeren. Zo komt hij nog eens ergens. Niet meer in Italië, Amerika en Duitsland, zoals vroeger. Maar wel in kantoren waar mooie meisjes werken. Van hem verwachten ze toch niet meer dat hij naar ze kijkt, dus dan kan hij mooi zijn gang gaan. Tussendoor vist hij dan voorzichtig naar complimentjes. ‘Kijk je uit dat je camera niet kapot gaat? Zo’n lelijke jood met een kromme neus.’ Ik zeg dat hij mooi is en hij vindt me een lieverd. Dag lieverd, zegt hij. Ik loop verder en glimlach naar de zon.
Meervoud: 3 reacties op “Meneer Robles”
Geef een reactie
Blog op Wordpress.com.
Thema: Monotone door Automattic.
Schattig
Het lijkt mij heerlijk om op die manier oud te worden!
Is die ingesteldheid niet overdraagbaar? Ik ken wel mensen die er wat van kunnen gebruiken